Zoals ik mijn workshops altijd begin: de mens is duizenden jaren verbonden geweest met de natuur, het was onze énige habitat. Hoe zouden we die verbondenheid kunnen overboord gooien door ons enkel te omringen met kunstmatige omstandigheden. Alle volwassenen zoeken in hun vrije tijd contact met de natuur om zich te ontspannen: fietsen, wandelen, in de tuin werken, koken, huisdieren verzorgen, ... of gewoon op een strand liggen niksen... Hoe zouden we dan van kinderen, die nog veel ontvankelijker zijn voor zintuiglijke prikkels, kunnen verwachten dat zij zich wel perfect optimaal voelen als ze voortdurend afgesneden zijn van natuurlijk groen? Voor veel kinderen in de stad is dat zo: de meeste scholen zijn niet echt groene oases, de kinderen wonen op een (klein) appartement, en wat rondhangen in een parkje in de buurt is tegenwoordig ook niet zo veilig meer, als dat parkje er al is. Natuurlijk leveren steden en gemeenten heel wat inspanningen om meer groen voor klein en groot te voorzien, maar er is nog heel wat werk aan de winkel.
Trouwens: ik moet denken aan die klant van mij, een middelbare school: ze hadden een probleem met agressie op school, vooral op de betonnen speelplaats. Toen ze enkele boompjes in grote bakken op die betonnen vlakte zetten, was er ineens een heel andere sfeer, waarbij er op de speelplaats geen noemenswaardige conflicten meer waren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten